Redesigning Psychiatry – Ontwerpen van diagnostiek bij jongeren die vastlopen in complexe mentale problemen

Diagnostiek speelt een belangrijke rol in de kinder- en jeugdpsychiatrie, maar de huidige manier van werken staat steeds meer ter discussie. Diagnoses op basis van DSM-classificaties zijn vaak sterk medisch georiënteerd en houden beperkt rekening met de context waarin problemen ontstaan. Dit kan ertoe leiden dat jongeren worden vastgezet in labels die weinig houvast bieden voor passende ondersteuning.

Dit project onderzoekt hoe diagnostiek voor jongeren tussen de 12 en 18 jaar anders vormgegeven kan worden. Daarbij wordt voortgebouwd op patroondiagnostiek, een benadering waarin niet de classificatie centraal staat, maar de patronen waarin iemand is vastgelopen. Deze patronen kunnen zich voordoen in gedrag, relaties of omgevingsfactoren en vormen vaak samen een vicieuze cirkel. Het project verkent hoe deze aanpak, die eerder voor volwassenen is ontwikkeld, vertaald kan worden naar de leefwereld van jongeren en hun ouders.

In het onderzoek werken jongeren, ouders, behandelaren en ervaringsdeskundigen samen om nieuwe vormen van diagnostiek te ontwikkelen en te testen. Ontwerpers spelen hierin een centrale rol door met behulp van de Reframing-methode bestaande denkkaders rond diagnostiek te bevragen en alternatieven te ontwikkelen. Daarbij wordt onderzocht hoe nieuwe perspectieven worden overgenomen in de praktijk en hoe dit invloed heeft op denken en handelen van betrokkenen.

De resultaten geven inzicht in hoe diagnostiek beter kan aansluiten bij de complexe realiteit van mentale problemen bij jongeren. Tegelijk levert het project kennis op over de rol van ontwerp in systeemverandering, met name over hoe nieuwe denkkaders ontstaan en worden toegepast in de praktijk.

Er wordt €95.340 als PPS-programmatoeslag ingezet.