Nieuws

H2O: Transmedia StoryTelling = StorySelling

Op 31 oktober vond in de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag de tweede H2O bijeenkomst plaats met als thema: Transmedia StoryTelling = StorySelling: publiek binden en bereiken in het digitale tijdperk. De H2O bijeenkomsten zijn bedoeld om ondernemers, erfgoedinstellingen en kennisinstellingen bij elkaar te brengen, in het bijzonder op het gebied van games en erfgoed. De middag werd georganiseerd door CLICKNL|GAMES, CLICKNL|CULTURAL HERITAGE, de Amsterdam Economic Board en Syntens.

Welkom
Brigitte Paulussen (De Beukelaar Groep) trad deze middag op als moderator. Na een introductie werd iedereen welkom geheten door Patricia Alkhoven (CLICKNL|CULTURAL HERITAGE), Monique van Reijen (CLICKNL|GAMES) en Annewies Kuipers (Syntens). Alle drie houden ze zich bezig met het matchen van partijen om samenwerkingen tot stand te brengen en dat was ook het doel van deze middag. Vanaf eind deze maand kan men voor het vinden van partners ook online terecht op de CLICKNL marktplaats.

Belang van verhalen
Na een voorstelrondje van de aanwezigen in de zaal nam de eerste spreker het woord, Debbie Bernasco (Bernas&co en oprichter van Storytelling Matters). Zij zet storytelling in bij merken. Daarbij is vooral het persoonlijke verhaal in storytelling belangrijk. Volgens haar is er behoefte aan authentieke verhalen, gedeeld vanuit emotie en bezieling. Storytelling moet herkenbaar zijn om te kunnen raken. Op die manier kun je mensen met elkaar verbinden en zo samen richting geven aan je verhaal. Mensen geloven in jouw verhaal en raken geïnspireerd. Om dit te demonstreren roept ze drie mensen uit de zaal het podium op om te vertellen over hun drijfveren.

Einde verhaal?
Daarna was het de beurt aan Bart Grob (Museum Boerhaave). Volgens hem is storytelling uit. Er wordt tegenwoordig veel in de storytelling hoek gedrukt en er wordt op een verkeerde manier mee omgegaan. Men heeft teveel voorkennis nodig, het verhaal begint pas als je over die drempel bent. De manieren waarop dit nu in musea wordt opgelost (met tekstbordjes, beeldschermen en apps) leiden af van het object of geven andere problemen. De oplossing zit volgens hem in het toespitsen van je verhaal op de luisteraar. Daarbij moet je niet gefocust zijn op het einddoel. Door te communiceren en te luisteren komen nieuwe verhalen tot stand of wordt er aangehaakt bij al bestaande verhalen. Een verhaal begint ergens en kan heel ergens anders eindigen. Daarbij kan er gebruik gemaakt worden van online, offline en transmediaal.

Interactieve tentoonstellingen
Na de pauze gaf  Yolande Kolstee (Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten) was er gelegenheid om twee voorbeelden van de inzet van innovatieve interactieve tentoonstellingen in het vertellen van een verhaal te bekijken. Bij één opstelling is gebruik gemaakt van een CT-scan om delen van oude schalen te scannen. Die zijn vervolgens geprint in 3D. Door deze geprinte scherven voor een camera te houden verschijnen ze gereconstrueerd op het scherm. Bij de andere opstelling kan er door iPads voor een Van Gogh schilderij te houden bekeken worden hoe de achterkant van het doek en andere details er uit zien.
Storytelling 2

Een verhaal van vele verhalen
Annelie Grobb (Grob enzo) ging vervolgens in op haar ervaringen bij het maken van de tentoonstelling Papiria in het Kinderboekenmuseum. Voor aanvang van het plenaire programma hadden de aanwezigen de gelegenheid om een bezoek te brengen aan deze tentoonstelling. Grob wijst op het belang van het aansluiten bij de belangen van de organisatie. Er moet een meerwaarde voor de organisatie zijn en er moet met het verhaal gewerkt kunnen worden. In de tentoonstelling bestrijden kinderen het inktvraatmonster. Educatie is een belangrijk onderdeel van de tentoonstelling, kinderen kunnen zelf verhalen maken. Door middel van een armband (een slurper) kunnen ze zelf een verhaal bij elkaar ‘slurpen’. Iedereen die betrokken was bij de tentoonstelling was shareholder, wat zorgde voor extra betrokkenheid bij de totstandkoming.

Slot
Omdat Heleen Groenendijk (Portmantoo) afwezig is vertelt Brigitte Paulissen iets over haar ervaring met verhalen. Ze geeft trainingen in het bedrijfsleven waarbij mensen hun verhaal vertellen. Andere mensen slurpen wat op van die verhalen en halen daar weer wat uit. Zo vertelde zij haar eigen verhaal over Troep Trimmen. Tijdens het hardlopen stoorde ze zich aan het zwerfafval dat ze tegen kwam. Op een gegeven moment besloot ze het niet meer te negeren, maar het op te rapen middels een sportieve uitval. Zo werd ze fit én werd de buurt schoner.

Na een korte discussie wordt het publiek uitgenodigd om in steekwoorden te omschrijven hoe men de middag heeft ervaren. Vervolgens zet Brigitte Paulissen deze ervaringen om in een muzikale slotstuk.